Wat nauwkeurigheid echt meet
Na een partij-analyse krijg je een nauwkeurigheidsscore, meestal van 0 tot 100 %. Ze beantwoordt één vraag: hoe dicht lagen je zetten bij het beste spel van de engine? Een zet die met Stockfish overeenkomt scoort bijna 100 %; een zet die een gewonnen stelling weggeeft scoort laag. Je partijnauwkeurigheid is een gewogen samenvatting van al die losse zetscores.
Hoe het wordt berekend
De engine evalueert de stelling voor en na elke zet van jou. De grootte van de evaluatiedaling — hoeveel slechter je stelling werd vergeleken met de beste zet — wordt omgezet in een zetscore. Kleine, vergeeflijke onnauwkeurigheden deuken haar nauwelijks; een blunder die een stuk kost laat haar scherp dalen. Die zetscores worden dan gecombineerd tot één partijcijfer. Omdat de daling meer telt dan de ruwe evaluatie, kan de ene speler een hoge nauwkeurigheid hebben in een wilde partij en de andere een lage in een rustige.
Wat is een goede nauwkeurigheid?
- Onder 1000: 60–75 % is normaal — reken op een paar blunders per partij.
- 1000–1600: ongeveer 75–85 %.
- 1600–2000: vaak 85–92 %.
- Meesters: in rustige partijen vaak 95 %+.
Jaag niet op 100 %. Een scherpe, ingewikkelde partij met 85 % kan veel beter schaak zijn dan een levenloze remise van 95 %.
Hoe je het gebruikt om te verbeteren
Nauwkeurigheid is een kop, geen les. De waarde zit in waar je punten verloor. Open je partij-analyse, vind de zetten die het meest kostten, begrijp de betere zet en oefen dan die stellingen met blunderpuzzels. Voor de labels achter het getal lees je Blunder, fout of onnauwkeurigheid?